Wat is osteopathie
Osteopathie is een holistische geneeswijze, die ruim 130 jaar geleden door Dr. A.T. Still in Amerika ontwikkeld is. Holistisch wil zeggen dat het lichaam als één dynamisch geheel functioneert. Het geheel is voortdurend in beweging en bestaat onder andere uit het bewegingsapparaat, de organen met bloedvaten en lymfe en het craniosacrale systeem bestaande uit schedel, wervelkolom, zenuwstelsel en hersenvocht.
Bewegingsverlies kan veroorzaakt worden door een ongeval, infectie, operatie, stress of slechte voedingsgewoonten. Het lichaam zal eerst proberen zich aan te passen aan dit bewegingsverlies, maar wanneer na verloop van tijd dit compensatiemechanisme niet meer kan worden volgehouden, ontstaan er klachten. Zo kan een klacht die voor jouw gevoel vanuit het niets is ontstaan, zijn oorsprong in het verleden hebben, bijvoorbeeld na een eerder doorgemaakt trauma.
Opleiding
De opleiding tot osteopaat duurt 5 jaar. Het theoretische gedeelte omvat vakken als anatomie, fysiologie, embryologie en pathologie. De praktijk bestaat uit vele technieken waarbij de waarneming/gevoeligheid van je handen oftewel perceptie getraind wordt. Die gevoeligheid is van belang om de beweging van alle weefsels en vloeistoffen te kunnen beoordelen. “De eerste keer dat ik een hoofd in mijn handen had, kon ik ook niet voorstellen dat die bewoog. Nu na inmiddels ongeveer 20.000 hoofden, weet ik wel beter!” Iedereen kan beweging waarnemen.
Behandelmethode
Osteopathie is een manuele behandelmethode, oftewel de osteopaat werkt alleen met zijn handen.
Onderzoek: door het gehele lichaam te ‘scannen’ met de handen, gaat de osteopaat op zoek naar een spanningsveld of blokkade die in relatie staat met de klacht(en). Dit kan betekenen dat de osteopaat het spanningsveld waarneemt op een andere plek dan waar jij je klacht ervaart. Dit kan wel eens verwarrend zijn. Vraag altijd om uitleg! Zodat jijzelf ook je lichaam beter leert begrijpen!
Behandeling: het doel is om het spanningsveld in beweging te brengen en op weefsel- en/of vloeistof niveau blokkades op te heffen. Hierdoor vermindert of verdwijnt de klacht en ontstaat er ruimte voor de gezondheid en kan het lichaam zichzelf weer genezen.
Osteopathie is geen symptoom behandeling, maar gaat altijd op zoek naar een mogelijke oorzaak! De behandeling gebeurt veelal met zachte handgrepen en natuurlijk respect voor het lichaam.
De grondlegger van osteopathie
Osteopathie heeft zijn oorsprong in 1874 in de Verenigde Staten met als grondlegger dokter Andrew Taylor Still (1828-1917). Still was een klassiek geschoold arts, die drie van zijn zonen verloor aan een meningitis-epidemie. Hij twijfelde aan de volledigheid van zijn kennis en leerde vervolgens het lichaam op een andere manier te bekijken. Still keek er niet alleen naar, maar probeerde er deel van uit te maken. Hij stal de dode lichamen van Indianen waarop hij dissecties uitvoerde en kwam tot inzicht dat gezond weefsel een zekere mate van beweging moet vertonen en dat beperkingen daarin een nadelige invloed kunnen hebben op de gezondheid.
Zijn experimentele bevindingen integreerde hij met zijn klassiek geschoolde medische werkwijze en zo ontwikkelde hij het osteopathisch concept. Still ontdekte een manier om met zijn handen weefsels met verminderde beweging op te sporen en te behandelen. Deze behandelwijze was toen – èn is nu nog steeds – actueel omdat het lichaam zo op een eenvoudige en subtiele wijze wordt aangezet om zichzelf te herstellen.
De naam osteopathie
De naam osteopathie ontstond door de samenvoeging van het woord “os” (bot) en het woord “pathology” (ziekte). Dr. Still zei: “I wanted to call my science Osteopathy and I did not care what Greek scholars said about it.” Met andere woorden; de letterlijke vertaling van osteopathie zegt niets over de invulling van deze geneeswijze. Bij osteopathie gaat het hem om het voelen naar de beweging van weefsels (dus ook organen) en botten.
Osteopathie en de medische wereld
Still’s behandelmethoden werd door de medische wereld niet geaccepteerd. Als gevolg daarvan werd in verschillende staten een verbod uitgevaardigd om osteopathie uit te oefenen. Uiteindelijk kon men niet om de resultaten heen. Osteopathie is in Amerika sinds 1966 wettelijk erkend en geïntegreerd in de reguliere gezondheidszorg. Via Engeland en Frankrijk kreeg osteopathie in Nederland en België meer en meer bekendheid.